De geheime schrift van Sebastian Barry

Als je veel leest ga je steeds meer kwaliteitsverschillen tussen boeken en schrijvers zien. Sommige boeken zijn gewoon slecht en hadden vast een andere reden dat ze uitgegeven werden. Hier schrijf ik liever niet over. Van veel boeken vraag ik me af wat de noodzaak was om dat boek te schrijven, ze zijn wel aardig, niet slecht, niet heel goed, maar er is niets dat me enthousiast maakt. Dit zijn allemaal maar mijn meningen natuurlijk. En soms kom je, iets, iemand tegen waarvan je denkt; wauw, hier wil ik alles van lezen. Alles klopt, het verhaal is interessant, de stijl komt er mee overeen en ze hebben ook nog iets te zeggen. Een extra laag, of twee, of meer.

de geheime schrift
de geheime schrift

Een van die schrijvers, een van mijn nieuwe helden, is Sebastian Barry. Nadat ik vorige maand Dagen zonder eind had gelezen ontdekte ik in mijn kast een eerder boek van hem dat ik niet lang daarvoor gekocht had bij de kringloop: De geheime schrift.

Weer een boek over het leven van Ieren in de afgelopen eeuwen met als hoofdpersoon een McNulty. Deze keer is het een vrouw van honderd die de laatste helft van haar leven in een gesticht doorbracht. Omdat het tehuis gesloten wordt moet een psychiater beoordelen welke mensen mee naar het nieuwe huis moeten en welke geschikt zijn om in de maatschappij teruggezet te worden. Deze twee mensen houden allebei een dagboek bij waarin ze schrijven over hun levens die uiteraard verweven blijken te zijn. Zodra je leest waarom lijkt het even een goedkoop trucje maar het zit een stuk ingenieuzer in elkaar. De draadjes komen pas samen als je alles nog eens door je hoofd laat spelen.

ierland
ierland

Dit boek vertelt de geschiedenis van de afgelopen eeuw in Ierland gezien door de ogen van deze vrouw. Ik heb altijd wikipedia en een atlas bij de hand om namen, plaatsen en gebeurtenissen op te zoeken zodat ik alles beter begrijp. In dit geval omdat ik eigenlijk helemaal niets wist van Ierland. Ik heb natuurlijk van de IRA gehoord maar veel meer dan dat was het niet. Nu weet ik iets meer van deze geschiedenis, nog niet veel maar ik weet vooral ook meer over hoe het leven van mensen overal en altijd een aantal overeenkomsten kent. Ik kan me, in dit boek en in real life, identificeren met verschillende personen en krijg dus meer begrip en dus compassie voor mensen. En hun keuzes. Wat mijn leven niet per se simpeler maakt maar wel interessanter. En dus rijker. Blijkbaar zoek ik dat in boeken en gelukkig vind ik het af en toe.

Een gedachte over “De geheime schrift van Sebastian Barry”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *