De plaatselijke tweedehandsboekwinkel

Als ik vijf minuten na opening de plaatselijke tweedehandsboekwinkel binnen ga staat het daar al behoorlijk vol met voornamelijk oudere mannen. Waarvan sommigen net zo ruiken als de boeken die hier verkocht worden. Alsof ze daar wonen, die mannen dan. Een soort muffe geur die je vaak aantreft in tweedehandswinkels, kelders en kraakpanden. Ik hou van die geur.

Ik wou dat ik hier mocht wonen. De hele nacht alleen met al deze boeken, ik zou geen oog meer dicht doen, geen tijd om te slapen.

Waarom zie je in dit soort winkels vaak meer mannen dan vrouwen terwijl het algemeen bekend is dat meer vrouwen lezen dan mannen? Kopen mannen boeken die ze niet lezen, hebben ze minder geld voor nieuwe boeken dan vrouwen?

Dat laatste is niet waar, mannen verdienen nog steeds meer dan vrouwen. Of durven vrouwen geen tweedehands boeken te kopen, zijn ze er eerder vies van? En bestaan kraakpanden eigenlijk nog wel en zo ja ruiken ze nog steeds hetzelfde?

Vragen, vragen die zo door mijn hoofd spoken in de winkel. En antwoorden ho maar. Die verkopen ze hier niet.

 

Een gedachte over “De plaatselijke tweedehandsboekwinkel”

  1. [Pas op, de volgende opmerking is heel ongenuanceerd, maar het gaat om het idee. Net als de opmerking dat mannen meer verdienen dan vrouwen, zeg maar.]

    Het gaat de mannen niet om geld; de mannen zoeken simpelweg andere boeken dan vrouwen. Vrouwen lezen de laatste chicklits, thrillers, spirituele boeken en kookboeken, die alleen nog nieuw verkrijgbaar zijn als ze verschijnen; de mannen die je in tweedehands boekwinkels treft zijn meer van de obscure boeken, de oudere drukken, bijzondere edities, de niet meer nieuw verkrijgbare titels.

    De geur van naar tweedehands boeken ruikende mannen komt niet (alleen) van de boekwinkel waar ze regelmatig komen, maar veeleer van de verzameling boeken die ze zelf thuis hebben staan. En natuurlijk doordat ze zichzelf niet regelmatig afstoffen.

    [Toevallig lees ik net in Steve Berry’s “The Lincoln Myth” de volgende passage (p.57):
    “Malone unlocked the front door to his bookshop and led Luke Daniels and Barry Kirk inside. […]
    ‘This is cool,’ Luke said. ‘Got that Hogwarts feel to it. And the smell. Seems every old-book shop has that same aroma.’
    ‘It’s called the scent of knowledge.’
    Luke pointed a finger at him. ‘Is that bookstore owner humor? I bet you guys get together and trade jokes like that. Right?'”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *