Mijn bureau en ik

Heeeel lang geleden, ik woonde nog thuis bij mijn ouders, heb ik bij een tweedehands meubelzaak een ouderwets bureau gekocht. Van hout met 2 kastjes met laden en daarop een donkergroen blad. Het is een groot en zwaar ding maar ik ben er al die jaren al verknocht aan. Als je de deuren van de kasten opende rook het er heel typisch. Lekker uiteraard want oud en hout.

Meerdere keren kon ik het ding niet meenemen omdat ik geen vaste woonplek had, of te klein behuisd was en telkens kreeg het dan een plek bij mijn ouders in huis. Zij richtten het in en gebruikten het. Tot ik het weer kwam halen. De laatste keer was zo’n anderhalf jaar geleden toen ik in mijn huidige huisje trok.

Wat heb ik het gemist. De geur is nog precies hetzelfde. Die brengt me terug naar mijn jeugd, toen ik niet alleen aan dit bureau zat maar ook vaak eronder. Veilig, beschut en onzichtbaar.

Tegenwoordig sta ik er vooral aan te schrijven en te puzzelen maar nog regelmatig steek ik mijn neus in een van de kastjes.

Een gedachte over “Mijn bureau en ik”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *