Tagarchief: Almond

Gelezen in januari 2017

Paulien Cornelisse De verwarde cavia * * *
Diski, Jenny Oom Aap * * * * *
Buettner, Dan De blue zones methode * * niets nieuws, sommige dingen zijn al echt achterhaald
McEwan, Ian De cementen tuin * * * *
Almond, David De wildernis
Lessing, Doris Canopus in Argos: archieven

Shikasta

* * * Leuk idee maar te lang en onbegrijpelijk
Terrin, Peter Post Mortem * * *
Moss, Sarah Koude aarde * * *
Atkinson, Kate Geschift * * * * *
Byatt, A. S. Klein zwart verhalenboek * * * *
Barry Sebastian Dagen zonder eind * * * * * Dagen zonder eind is het nieuwste boek van Sebastian Barry. In al zijn boeken schrijft hij over de geschiedenis van de Ieren. Dit boek gaat over twee jongens, Thomas en John, die proberen te overleven in het Amerika van de 19de eeuw. Een harde tijd. De jongens treden op heel jonge leeftijd en later als jonge mannen op als vrouwen in het theater maar het grootste deel van hun leven vechten ze in oorlogen. Eerst tegen de indianen daarna voor de bevrijding van de slaven in de burgeroorlog. De totale waanzin van deze gebeurtenissen wordt rauw, heftig en tegelijkertijd gevoelig verteld door de ik-figuur Thomas McNulty. We voelen met hem de gruwelijke honger, de vreselijke kou, de overal doordringende natheid, de pijn en de stank van honderden mannen die allemaal hun behoefte op dezelfde plek moeten doen. Maar ook hoe je opgezweept door de groep en door waanzin fanatiek aan het doden kan gaan. Hoe je moet vechten tegen dezelfde soort arme jongens die ook maar gewoon bevelen opvolgen en blind doen wat ze moeten doen om te overleven.

Naast al deze ellende is er ook de liefde van Thomas voor zijn vriend John, ‘mooie John Cole’ noemt hij hem.  Samen slaan ze zich door dit leven heen. Thomas kleedt zich vaker als vrouw, voelt zich rustig in een jurk. Ze lijken meestal gewoon geaccepteerd te worden zoals ze zijn. Dat ze dan ook nog een indianenmeisje adopteren en trouwen voor een halfblinde priester waarna ze een gezin vormen met zijn drieën klinkt volkomen natuurlijk in dit bijzondere verhaal. Het deed me denken aan Calamity Jane, de vrouw die in dezelfde tijd leefde als man en daar ook weinig problemen van leek te ondervinden. Dit boek geeft een indringend tijdsbeeld van een natie in wording en de waanzin van oorlogen maar tegelijkertijd ook van de liefde en vriendschap die vaak genoeg op onverwachte plekken en in ongewone vormen gevonden wordt. Altijd en overal.

O’Brien, Edna Huis van volmaakte eenzaamheid
Boyle, T. C. De terranauten * * *