Ukvaes nr 26

Ik graai naar de laatste flarden van mijn droom maar hij is al weg, voorgoed opgeborgen in de verste hoekjes, de donkerste krochten van het geheugen. Niet noodzakelijkerwijs mijn geheugen maar wel zeker in het universele geheugen waar alles bewaard wordt sinds het begin der tijden.

Waar alles opgeslagen ligt tot het einde der tijden zodat het opnieuw gebruikt kan worden, in een nieuwe tijd.

Alles wordt opgeslagen, een milimicronanoseconde na het werkelijke gebeuren zodat alles een milimicronanoseconde later plaatsvindt in dat geheugen. En dus is aan het eind der tijden die allerlaatste milimicronanoseconde te laat om opgeslagen te worden.

Dat is de reden dat alles opnieuw moet, keer op keer, oerknal op oerknal.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *