Ukvaes nr 30 Een leeg vel

Een leeg vel, snel woorden erop plempen, kikkers in de sloot plonzen, de regen valt maar niet hier. Hier is het benauwd. Binnen en buiten. In mijn lijf en daarbuiten. Een sprookje zonder end, een figuur zonder lijnen. Een tekening zonder vel. Een komkommer zonder smaak.

Teksten zonder betekenis, of toch wel? Maar wat dan?

Zo de kop is eraf, staat erboven, maakt geen deel uit van het verhaal. Een startmotor die afgeworpen wordt zodra de koers is bepaald. En het verhaal op eigen vleugels kan vliegen, op eigen benen kan staan, de wijde wereld in. Kijk mama, zonder handen. Zonder benen maar met kop en staart. Au!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *