Ukvaes nr 31 Een kruiwagen vol

Ik duwde de kruiwagen voor me uit de helling op. Hij was halfvol geladen met verhalen. Aan de kant van de weg stonden er nog veel meer. Sommigen al af, anderen slechts suggesties, een paar zinnen, een begin of een mogelijk einde.

Allemaal zochten ze een plaatsje in steeds voller rakende wagen. Iedereen was welkom tot er aan alle kanten ideeën, dialogen, karakterbeschrijvingen en situatieschetsen uitstaken.

Ik zweette, steunde, kreunde en zwoegde verder maar gaf niet op tot ik de top van de berg bereikt had alwaar het moeilijkste gedeelte kon beginnen. Al deze verhalen wilden zich laten vertellen, riepen om het hardst om aandacht, een kakofonie van stemmen waarin niemand gehoord werd en waar zelfs ik geen wijs uit kon worden.

Als een schrijvende Michelangelo hakte ik resoluut alles weg dat overbodig, lelijk, niet ter zake doend, te veel prijsgaf of juist nietszeggend was.

Daarna daalde ik de berg weer af met slechts een verhaal in de wagen. Het verhaal dat alles vertelde en elk ander verhaal in zich droeg.

2 gedachten over “Ukvaes nr 31 Een kruiwagen vol”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *